วัดระฆังโฆสิตาราม
วัดระฆังโฆสิตารามวรมหาวิหาร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร. เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรมหาวิหาร มีประวัติความเป็นมาอันยาวนานตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เดิมมีชื่อว่า "วัดบางหว้าใหญ่".
ในสมัยธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ทรงบูรณะวัดและยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง. ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงบูรณะครั้งใหญ่ และได้โปรดเกล้าฯ ให้ยกเป็นพระอารามหลวง และเป็นที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราช. ในช่วงเวลานี้เอง ได้มีการขุดพบระฆังโบราณที่มีเสียงไพเราะในวัด. พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงขอระฆังลูกนั้นไปไว้ที่วัดพระศรีรัตนศาสดาราม และโปรดให้สร้างหอระฆังพร้อมระฆัง 5 ลูก พระราชทานไว้แทน. ด้วยเหตุนี้ วัดจึงได้ชื่อว่า "วัดระฆังโฆสิตาราม" ตามการเรียกขานของประชาชน.
วัดระฆังฯ ยังเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และศาสนา โดยเคยเป็นสถานที่ประชุมสังคายนาพระไตรปิฎก และอัญเชิญคัมภีร์พระไตรปิฎกมาจากนครศรีธรรมราช. นอกจากนี้ วัดระฆังฯ ยังมีชื่อเสียงในด้านพระเครื่อง โดยเฉพาะ "พระสมเด็จวัดระฆัง" ซึ่งสร้างโดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) อดีตเจ้าอาวาสผู้เป็นที่เคารพนับถือ.
แบ่งปันข้อมูลเพิ่มเติมหรือข้อคิดเห็นเกี่ยวกับวัดระฆังโฆสิตาราม