วัดสันป่ง

วัดสันป่ง ตั้งอยู่ที่บ้านสันป่ง หมู่ที่ 5 ตำบลทานตะวัน อำเภอพาน จังหวัดเชียงราย เดิมมีชื่อว่า "วัดมหาวัน" และเชื่อว่าเป็นศูนย์กลางหรือ "สะดือเมืองพาน" **ประวัติโดยย่อ:** * ในอดีต วัดมหาวันตั้งอยู่ในเมืองอ้อย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรภูกามยาว (รัฐพะเยา) * ประมาณ พ.ศ. 1881 อาณาจักรภูกามยาวถูกรุกรานและยึดครองโดยอาณาจักรล้านนา ทำให้วัดมหาวันขาดการดูแลและกลายเป็นวัดร้าง * ประมาณ พ.ศ. 2470 ชาวบ้านได้อพยพมาจากจังหวัดลำพูน และตั้งหมู่บ้านสันป่งขึ้น โดยเรียกชื่อตาม "โป่งดินเค็ม" ที่พบในบริเวณหลังวัด * พ.ศ. 2474 ครูบาศรีวิชัยเป็นประธานในการบูรณะวัดสันป่ง ในช่วงนี้ได้มีการค้นพบศิลาจารึก 1 แผ่น และไหบรรจุของมีค่าใต้ฐานพระธาตุ * ศิลาจารึกดังกล่าวได้ถูกมอบให้ ดร. ฮันส์ เพนธ์ ศึกษา และปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเชียงแสน * มีการบูรณะพระธาตุ (เจดีย์) หลายครั้ง โดยเฉพาะในปี พ.ศ. 2550 โดยสำนักงานศิลปากรที่ 2 เชียงใหม่ เพื่อให้คงสภาพเดิม