วัดแจ้ง
วัดแจ้ง ตั้งอยู่ที่ถนนสรรพสิทธิ์ ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี. สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2431 ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยเจ้าราชบุตร (หนูคำ) หนึ่งในคณะอาญาสี่ ผู้ปกครองเมืองอุบลราชธานี. ชื่อ "วัดแจ้ง" มาจากการที่เมื่อเดินทางจากตัวเมืองมาถึงวัดนี้ จะเป็นเวลาใกล้รุ่งสว่างพอดี.
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญภายในวัดคืออุโบสถ (สิม) ซึ่งสร้างเสร็จราวปี พ.ศ. 2455. สิมแห่งนี้มีความโดดเด่นด้านสถาปัตยกรรมท้องถิ่นอีสานที่สวยงาม โดยเฉพาะงานจำหลักไม้ที่มีฝีมือประณีต เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น. ลักษณะเด่นของสิม ได้แก่ คันทวยนาคและหางหงส์ที่มีรูปทรงอ่อนช้อยเป็นรูปหัวนาคมีหงอนสะบัดปลายเป็นกนกเปลว. สิมวัดแจ้งได้รับการยกย่องให้เป็นโบราณสถานที่ได้รับการอนุรักษ์ยอดเยี่ยม และได้รับเกียรติบัตรในงานนิทรรศการ "สถาปนิก 30" จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.
นอกจากนี้ ภายในวัดยังมีศาลาการเปรียญ กุฏิสงฆ์ และธรรมาสน์โบราณที่มียอดเป็นบุษบก ซึ่งสะท้อนถึงความวิจิตรของงานไม้แกะสลักแบบดั้งเดิม. วัดแจ้งถือเป็นสถานที่ประกอบศาสนกิจและเป็นแหล่งเรียนรู้ศิลปะท้องถิ่นที่สำคัญของจังหวัดอุบลราชธานี.
