1
ปาราชิกสิกขาบทที่ 1
เสพเมถุน
ภิกษุสอดองค์ชาติเข้าไปในทวารใดทวารหนึ่ง คือ ทวารหนัก ทวารเบา หรือปาก ของมนุษย์ สัตว์เดรัจฉาน อมนุษย์ หรือซากศพ โดยที่สุดเข้าไปแม้เพียงเมล็ดงา ต้องอาบัติปาราชิก
ภาพรวม · Overview
อาบัติปาราชิก
อาบัติปาราชิก คืออาบัติหนักที่สุดในพระวินัยของพระภิกษุ หากภิกษุใดละเมิดแล้วต้องสึก และไม่สามารถบวชใหม่ได้ตลอดชีวิต มี 4 ข้อ ได้แก่ เสพเมถุน ลักทรัพย์ ฆ่ามนุษย์ และอวดอุตริมนุสสธรรมที่ไม่มีในตน
พระวินัย · Rules
ปาราชิกสิกขาบท 4
2
ปาราชิกสิกขาบทที่ 2
ลักทรัพย์
ภิกษุถือเอาทรัพย์ที่เจ้าของมิได้ให้ โดยส่วนแห่งจิตคิดจะลัก ทรัพย์นั้นมีมูลค่ามากกว่า 5 มาสก หรือเท่ากับอัตราโทษที่พระราชาทั้งหลายจับโจรแล้วประหาร จองจำ หรือเนรเทศ ต้องอาบัติปาราชิก
3
ปาราชิกสิกขาบทที่ 3
ฆ่ามนุษย์
ภิกษุจงใจฆ่า สั่งฆ่ามนุษย์ แนะนำให้ฆ่าตัวตาย หรือทำแท้ง ถ้ามนุษย์ตายจากการกระทำนั้น ต้องอาบัติปาราชิก
4
ปาราชิกสิกขาบทที่ 4
อวดอุตริมนุสสธรรมที่ไม่มีในตน
ภิกษุกล่าวอวดอุตริมนุสสธรรม เช่น รูปฌาน อรูปฌาน ผลสมาบัติ สติปัฏฐาน 4 อินทรีย์ 5 พละ 5 หรือความเป็นพระอริยบุคคล ทั้งที่รู้อยู่ว่าไม่มีในตน ต้องอาบัติปาราชิก
พระวินัย · Vinaya Categories
