วัดป่าประดู่

วัดป่าประดู่ เป็นวัดเก่าแก่ในอำเภอเมือง จังหวัดระยอง มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา. เดิมทีวัดแห่งนี้มีชื่อว่า "วัดป่าเลไลยก์" และเคยเป็นวัดร้าง. ต่อมา พระอุปัชฌาย์เทียน ได้เดินทางมาจำพรรษาเพื่อบำเพ็ญวิปัสสนากรรมฐาน ทำให้ชาวบ้านเกิดความเลื่อมใสและร่วมกันบูรณะวัด. ภายหลังจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "วัดป่าประดู่" เนื่องจากมีต้นประดู่จำนวนมากในบริเวณวัด. สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์และโดดเด่นของวัดป่าประดู่คือ "พระพุทธไสยาสน์ตะแคงซ้าย" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ที่มีลักษณะพิเศษคือการนอนตะแคงซ้าย ยาว 11.95 เมตร สูง 3.60 เมตร. ปกติพระพุทธรูปปางไสยาสน์มักจะสร้างในท่านอนตะแคงขวา แต่ที่วัดป่าประดู่สร้างอยู่ในท่านอนตะแคงซ้าย. เดิมองค์พระประดิษฐานอยู่กลางแจ้ง ต่อมาได้มีการสร้างวิหารครอบไว้. วัดป่าประดู่ได้รับการยกฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อปี พ.ศ. 2533 ซึ่งถือเป็นพระอารามหลวงแห่งแรกของจังหวัดระยอง. นอกจากนี้ภายในวัดยังมีพระพุทธรูปปางปาลิไลยก์ประทับนั่งห้อยพระบาท ซึ่งเป็นพระพุทธรูปเก่าแก่คู่กับวัด.