วัดป่าโมก

วัดป่าโมกวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ที่ตำบลป่าโมก อำเภอป่าโมก จังหวัดอ่างทอง ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา. วัดแห่งนี้มีประวัติความเป็นมายาวนาน สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยสุโขทัย. เดิมทีมีชื่อว่า "วัดใต้ท้ายตลาด" หรือ "วัดชีปะขาว". จุดเด่นสำคัญของวัดคือ พระพุทธไสยาสน์องค์ใหญ่ที่งดงามและมีประวัติอันยาวนาน. มีเรื่องเล่าว่าพระพุทธรูปองค์นี้ลอยน้ำมาและจมอยู่หน้าวัด ราษฎรได้ช่วยกันชักลากขึ้นมาประดิษฐานไว้. ในสมัยพระเจ้าท้ายสระแห่งกรุงศรีอยุธยา ได้มีการอัญเชิญพระพุทธไสยาสน์องค์นี้ไปประดิษฐานยังวิหารใหม่ที่วัดตลาด ซึ่งต่อมาได้รวมวัดตลาดกับวัดชีปะขาวเป็นวัดเดียวกัน และพระราชทานนามว่า "วัดป่าโมก" เนื่องจากบริเวณนั้นมีต้นโมกจำนวนมาก. นอกจากนี้ วัดป่าโมกวรวิหารยังมีสิ่งสำคัญอื่นๆ เช่น วิหารพระพุทธไสยาสน์ ซึ่งสร้างในสมัยพระเจ้าท้ายสระ, วิหารเขียน, และมณฑปพระพุทธบาทสี่รอย. สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงเคยเสด็จฯ มาชุมนุมพลและถวายสักการะพระพุทธไสยาสน์องค์นี้ก่อนที่จะยกทัพไปรบกับพระมหาอุปราชา.