วัดราชคฤห์

วัดราชคฤห์วรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดวรวิหาร ตั้งอยู่ริมถนนเทอดไท แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร. เดิมชื่อ "วัดวังน้ำวน" เนื่องจากตั้งอยู่ติดกับจุดที่แม่น้ำ 3 สาย คือ คลองบางกอกใหญ่ คลองบางน้ำชน และคลองท่าพระ ไหลมาบรรจบกัน เกิดเป็นวังน้ำวน. วัดนี้เป็นวัดโบราณ สร้างขึ้นในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย. มีชาวมอญกลุ่มหนึ่งอพยพมาจากกาญจนบุรี และได้ร่วมกันสร้างวัดนี้ขึ้น. ด้วยเหตุนี้ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "วัดมอญ". ในสมัยธนบุรี วัดแห่งนี้เคยเป็นที่ตั้งทัพของพระยาพิชัยดาบหัก ซึ่งสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงใช้เป็นจุดซุ่มโจมตีทัพพม่า. ปัจจุบันภายในวัดมีพระปรางค์ที่เชื่อว่าเคยบรรจุอัฐิของพระยาพิชัยดาบหัก. นอกจากนี้ ยังมีพระบรมรูปของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีประดิษฐานอยู่ภายในวัดด้วย. ในสมัยรัชกาลที่ 1 ทรงโปรดเกล้าฯ ให้บูรณะปฏิสังขรณ์วัดและสถาปนาขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชื่อ "วัดราชคฤห์". ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร ได้ทรงบูรณปฏิสังขรณ์วัดขึ้นใหม่. วัดราชคฤห์วรวิหาร มีปูชนียวัตถุที่สำคัญหลายอย่าง เช่น พระพุทธรูปปางถวายพระเพลิง หรือ "หลวงพ่อนอนหงาย" ซึ่งมีอายุเก่าแก่ตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ. นอกจากนี้ยังมีพระบรมสารีริกธาตุที่ได้รับมาจากกรุงราชคฤห์ ประเทศอินเดีย, พระพุทธบาทจำลองบนเขามอ, และพระพุทธรูปองค์ใหญ่สมัยกรุงศรีอยุธยาที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า "หลวงพ่อโตสมปรารถนา".