วัดญาณเสน
วัดญาณเสน เป็นวัดราษฎร์เก่าแก่ ตั้งอยู่ในตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าใครเป็นผู้สร้างและสร้างขึ้นเมื่อใด แต่กรมการศาสนากันว่าสร้างขึ้นประมาณ พ.ศ. 1920 ซึ่งอยู่ในช่วงต้นของสมัยอยุธยา. เดิมวัดมีชื่อว่า "วัดยานุเสน".
มีความเชื่อว่าในสมัยอยุธยา บริเวณวัดเคยเป็นที่อยู่ของชนชาวมอญ และมีตึกพระคลังสำหรับเก็บบาศช้างและเชือกอยู่ริมวัด. นอกจากนี้ยังมีหลักฐานเกี่ยวกับ "คลองน้ำเชี่ยว" หรือ "ช่องมหาเถรไม้แช่" ซึ่งเป็นทางน้ำที่ใช้ชักน้ำจากแม่น้ำลพบุรีเข้าสู่บึงพระราม เพื่อช่วยระบายน้ำและทำความสะอาดบึง.
กรมศิลปากรได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะวัดญาณเสนหลายครั้ง โดยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2487 ซึ่งได้พบโบราณวัตถุสำคัญ เช่น แผ่นทองคำรูปสัตว์ต่างๆ และพระพุทธรูปสัมฤทธิ์สมัยลพบุรีและอยุธยา ปัจจุบันวัตถุเหล่านี้จัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร. ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ได้มีการขุดแต่งเพิ่มเติม พบโบราณวัตถุหลากหลายประเภท เช่น รูปเคารพทางศาสนา เครื่องมือเครื่องใช้ และเครื่องปั้นดินเผา.
โบราณสถานที่สำคัญภายในวัดญาณเสนประกอบด้วยเจดีย์และอุโบสถ โดยเฉพาะเจดีย์มีลักษณะเป็นเจดีย์ย่อมุมไม้สิบสอง. วัดญาณเสนได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งโบราณสถานของชาติ และเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา ซึ่งได้รับการพิจารณาเป็นมรดกโลก.
