วัดศาลาปูน
วัดศาลาปูนวรวิหาร ตั้งอยู่ที่ตำบลท่าวาสุกรี อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เดิมเป็นวัดราษฎร์และเคยเป็นวัดร้างในช่วงเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 ไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจนว่าสร้างขึ้นเมื่อใดและใครเป็นผู้สร้าง แต่มีหลักฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยสันนิษฐานว่าอาจสร้างตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนกลางราวพุทธศตวรรษที่ 21
วัดแห่งนี้ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อปี พ.ศ. 2359 และได้รับการบูรณะอีกครั้งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบันมีฐานะเป็นพระอารามหลวงชั้นโท ชนิดวรวิหาร
โบราณวัตถุที่สำคัญของวัดคือ "หลวงพ่อแขนลาย" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปโบราณสมัยก่อนอยุธยา หน้าตักกว้าง 29 นิ้ว นอกจากนี้ภายในพระอุโบสถยังมีภาพจิตรกรรมฝาผนังฝีมือช่างสมัยอยุธยาตอนปลายถึงรัตนโกสินทร์ตอนต้น เขียนเป็นภาพเทพชุมนุม วิทยาธร และพุทธประวัติ รวมถึงมีพระพุทธรูปยืนเป็นพระประธาน ซึ่งเป็นพระประธานองค์เดียวในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่มีพุทธลักษณะยืน วัดศาลาปูนยังเคยเป็นที่สถิตของสมเด็จพระราชาคณะนามว่า "สมเด็จพระพุฒาจารย์ (พุก)" ซึ่งเป็นพระราชาคณะรูปเดียวที่ได้รับแต่งตั้งในเขตหัวเมืองชั้นนอก
