Vinaya Piṭaka · Volume 3

พระไตรปิฎก เล่ม 3

Bhikkhunīvibhaṅga

ภิกขุนีวิภังค์7 กลุ่มสิกขาบท311 ข้อ

ภิกขุนีวิภังค์

พระไตรปิฎกเล่ม 3 อธิบายสิกขาบทในปาฏิโมกข์ฝ่ายภิกษุณี ผ่านเรื่องต้นบัญญัติ พระบัญญัติ การจำแนกบท องค์แห่งอาบัติ และข้อยกเว้น แบ่งเป็น 7 กลุ่ม ตั้งแต่ปาราชิกจนถึงอธิกรณสมถะ รวมสิกขาบทที่ภิกษุณีต้องศึกษา 311 ข้อ

พระไตรปิฎกเล่ม 3

8ปาราชิกPārājikaสิกขาบทขั้นร้ายแรงที่สุด ภิกษุณีผู้ล่วงละเมิดย่อมขาดจากความเป็นภิกษุณีและไม่อาจอยู่ร่วมสังวาสกับสงฆ์ได้8 สิกขาบท · ในเล่มนี้อธิบายสิกขาบทเฉพาะฝ่ายภิกษุณีอ่านฉบับเต็ม
17สังฆาทิเสสSaṅghādisesaอาบัติหนักที่ต้องอาศัยสงฆ์สองฝ่ายดำเนินกระบวนการตามพระวินัย ภิกษุณีผู้ต้องอาบัติต้องประพฤติปักขมานัตก่อนกลับคืนสู่หมู่17 สิกขาบท · 9 ข้อแรกต้องอาบัติทันที และ 8 ข้อหลังเมื่อสวดสมนุภาสน์ครบอ่านฉบับเต็ม
30นิสสัคคิยปาจิตตีย์Nissaggiya Pācittiyaอาบัติที่เกี่ยวกับการได้มาและการครอบครองสิ่งของไม่ถูกต้อง ต้องสละวัตถุนั้นก่อนแล้วจึงแสดงอาบัติ30 สิกขาบท · ครอบคลุมบาตร จีวร และบริขารอ่านฉบับเต็ม
166ปาจิตตีย์Pācittiyaอาบัติเบาที่ต้องแสดงคืน ครอบคลุมความประพฤติ การอยู่ร่วมกัน การศึกษา การเดินทาง อาหาร เครื่องใช้ และกิจของภิกษุณีสงฆ์166 สิกขาบท · เป็นหมวดที่มีจำนวนมากที่สุดอ่านฉบับเต็ม
7อธิกรณสมถะAdhikaraṇasamathaหลักสำหรับระงับอธิกรณ์หรือเรื่องที่เกิดขึ้นในสงฆ์ ให้ข้อพิพาท การกล่าวหา การต้องอาบัติ และสังฆกรรมยุติลงโดยธรรม7 วิธี · หลักระงับอธิกรณ์ของสงฆ์อ่านฉบับเต็ม
← กลับหน้าคัมภีร์สุตตวิภังค์
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka