พระไตรปิฎก

ทรงประกาศแล้วในพระศาสนานี้, สิกขาบท อื่นไร ๆ ที่มีนัยอันซับซ้อนมากมาย มีเนื้อ ความและวินิจฉัยลึกซึ่ง เสมอด้วยทุติย- ปาราชิกสิกขาบทนั้น ย่อมไม่มี. เพราะเหตุ นั้น เมื่อเรื่องหยั่งลงแล้ว ภิกษุผู้รู้ทั่วถึง พระวินัย จะทำการวินิจฉัยในเรื่องที่หยั่งลง แล้วนี้ ด้วยความอนุเคราะห์พระวินัย พึง พิจารณาพระบาลีและอรรถกถาพร้อมทั้ง อธิบาย โดยถ้วนถี่ อย่าเป็นผู้ประมาท ทำ การวินิจฉัยเถิด. ในกาลไหน ๆ ไม่พึงทำ ความอาจหาญในการซื้ออาบัติ, ควรใส่ใจว่า เราจักเห็นอนาบัติ. อนึ่ง แม้เห็นอาบัติแล้ว อย่าเพ่อพูดเพรื่อไปก่อน พึงใคร่ครวญและ หารือกับท่านผู้รู้ทั้งหลายแล้ว จึงปรับอาบัติ นั้น. อีกประการหนึ่ง ภิกษุทั้งหลายผู้เป็น ปุถุชนในศาสนานี้ ย่อมเคลื่อนจากคุณ คือ ความเป็นสมณะ ด้วยอำนาจแห่งจิต ที่มัก กลับกลอกเร็ว ในเพราะเรื่องแม้ที่ควร. เพราะเหตุนั้น ภิกษุผู้เฉลียวฉลาด เมื่อเล็ง เห็นบริขารของผู้อื่น เป็นเหมือนงูมีพิษร้าย และเหมือนไฟ พึงจับต้องเถิด.