Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 21 หน้าที่ 121

เล่ม มมร. 21 หน้า 121 ข้อ 511
ขอสัตว์ทั้งหลายจงได้ฟังธรรมที่พระองค์ผู้ ปราศจากมลทิน ตรัสรู้แล้วเถิด ข้าแต่ พระองค์ผู้มีเมธาดี มีจักษุรอบคอบ ขอ พระองค์ผู้ปราศจากความโศก จงเสด็จ ขึ้นปัญญาปราสาทอันแล้วด้วยธรรม ทรง พิจารณาดูประชุมชนผู้เกลื่อนกล่นด้วย ความโศก อันชาติชราครอบงำแล้ว เปรียบเหมือนบุคคลผู้มีจักษุยืนอยู่บนยอด ภูเขาหินล้วน พึงเห็นประชุมชนโดยรอบ ฉะนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้กล้าทรงชนะ สงความแล้ว ผู้นำสัตว์ออกจากกันดารผู้ ไม่เป็นหนี้ ขอจงเสด็จลุกขึ้นเที่ยวไปใน โลกเถิด ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดง ธรรมเถิด สัตว์ผู้รู้ทั่วถึงจักมีอยู่. สัตว์เปรียบด้วยดอกบัว ๓ เหล่า [๕๑๑] ดูก่อนราชกุมาร ครั้นอาตมภาพทราบว่าท้าวสหัมบดีพรหม อาราธนาและอาศัยความกรุณาในสัตว์ทั้งหลาย จึงตรวจดูโลกด้วยพุทธจักษุ. เมื่ออาตมภาพตรวจดูโลกด้วยพุทธจักษุ ก็ได้เห็นหมู่สัตว์ซึ่งมีกิเลสดุจธุลีใน จักษุน้อยก็มี มีกิเลสดุจธุลีในจักษุมากก็มี มีอินทรีย์แก่กล้าก็มี มีอินทรีย์อ่อน ก็มี มีอาการดีก็มี มีอาการเลวก็มี จะพึงสอนให้รู้ได้ง่ายก็มี จะพึงสอนให้รู้ ได้ยากก็มี บางพวกมีปรกติเห็นโทษในปรโลกโดยเป็นภัยอยู่ก็มี. เปรียบเหมือน ในกอบัวขาบ ในกอบัวหลวง หรือในกอบัวขาว ดอกบัวขาบ ดอกบัวหลวง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka