พระไตรปิฎก

ชมเชยพระสมณโคดมเฉพาะพระพักตร์ด้วยคาถาอันสมควรเถิด ลำดับนั้นแล เสลพราหมณ์ได้ชมเชยพระผู้มีพระภาคเจ้าเฉพาะพระพักตร์ด้วยคาถาอันสมควร ว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงมีพระกาย บริบูรณ์ มีพระรัศมีรุ่งเรืองงาม มีพระ- ชาติดี ผู้ได้เห็นแม้นานก็ไม่รู้อิ่ม มี พระฉวีวรรณดังทองคำ มีพระทาฐะขาว สะอาด มีพระวีริยภาพ มหาปุริสลักษณะ อันเป็นเครื่องแตกต่างจากสามัญชน มีอยู่ ในพระกายของพระองค์ผู้เป็นนรสุชาติ ครบถ้วน พระองค์มีพระเนตรผ่องใส มี พระพักตร์งาม มีพระกายตรงดังกายพรหม มีสง่าในท่ามกลางหมู่สมณะ เหมือนพระ อาทิตย์ไพโรจน์ ฉะนั้น พระองค์เป็นภิกษุ งามน่าชม มีพระตจะดังไล้ทาด้วยทองคำ พระองค์มีพระคุณสมบัติอันสูงสุดอย่างนี้ จะต้องการอะไรด้วยความเป็นสมณะ พระองค์ควรจะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ ประเสริฐ เป็นใหญ่ในแผ่นดินมีมหาสมุทร ๔ เป็นขอบเขต ทรงชนะวิเศษเป็นใหญ่ ในชมพูทวีป กษัตริย์ทั้งหลายผู้เป็นพระ- ราชามหาศาลจงเป็นผู้ติดตามพระองค์ ข้าแต่พระโคดม ขอเชิญพระองค์ทรง