พระไตรปิฎก

๘. มหัทธนสูตร [๗๒] เทวดากล่าวว่า กษัตริย์ทั้งหลายมีทรัพย์มาก มีสมบัติ มาก ทั้งมีแว่นแคว้น ไม่รู้จัดพอใน กามทั้งหลาย ย่อมแข็งขันซึ่งกันและกัน เมื่อกษัตริย์ทั้งหลายนั้นมัวขวนขวาย ลอย ไปตามกระแสแห่งภพ บุคคลพวกไหน ไม่มีความขวนขวาย ละความโกรธและ ความทะเยอทะยานเสียแล้วในโลก. [๗๓] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า บุคคลทั้งหลาย ละเรือน ละบุตร ละปศุสัตว์ที่รัก บวชแล้ว กำจัดราคะ โทสะ และอวิชชาเสียแล้ว เป็นผู้มีอาสวะ สิ้นแล้ว เป็นผู้ไกลจากกิเลส บุคคล พวกนั้นเป็นผู้ไม่ขวนขวายในโลก.