พระไตรปิฎก

สมันตปาสาทิกาแปล อรรถกถาพระวินัย มหาวิภังควรรณนา ภาค ๒ เตรสกัณฑวรรณนา เตรสกะ (หมวด ๑๓) ท่านพระธรรมสังคหกาจารย์ ทั้งหลาย ได้ร้อยกรองไว้ในลำดังแห่งปาราชิกกัณฑ์ มีการพรรณนาบทที่ยังไม่มีในก่อน ดังต่อไปนี้ สังฆาทิเสสสิกขาบทที่ ๑ สุกกวิสัฏฐิสิกขาบทวรรณนา [แก้อรรถปฐมบัญญัติเรื่องพระเสยยสกะ] บัณฑิตพึงทราบวินิจฉัยในคำว่า โดยสมัยนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้า ประทันอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี เขตพระ- นครสาวัตถี. ก็ในสมัยนั้นแล ท่านพระเสยยสกะไม่ยินดีประพฤติ พรหมจรรย์นี้ ดังต่อไปนี้. คำว่า อายสฺมา เป็นคำไพเราะ. บทว่า เสยฺยสโก เป็นชื่อ ของภิกษุรูปนั้น. คำว่า อนภิรโต ความว่า เป็นผู้มีจิตฟุ้งซ่าน คือ ถูกความ เร่าร้อนเพราะกำหนัดในกามแผดเผาอยู่ แต่ไม่ปรารถนาความเป็นคฤหัสถ์.