Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 27 หน้าที่ 581

เล่ม มมร. 27 หน้า 581 ข้อ 543
๑๑. วลาหกสังยุต ๑. เทสนาสูตร [๕๔๓] กรุงสาวัตถี. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนภิกษุ ทั้งหลาย เราจักแสดงพวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่วลาหกแก่เธอ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ฯลฯ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเทวดาซึ่ง นับเนื่องในหมู่วลาหกเป็นไฉน ? พวกเทวดาที่เป็นสีตวลาหกก็มี ที่เป็นอุณหวลาหกก็มี ที่เป็นอัพภวลาหกก็มี ที่เป็นวาตวลาหกก็มี ที่เป็นวัสสวลาหกก็มี ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกนี้เราเรียกว่า พวกเทวดา ซึ่งนับเนื่องในหมู่วลาหก. จบเทสนาสูตรที่ ๑ ๑๑. อรรถกถาวลาหกสังยุต อรรถกถาเทสนาสูตรที่ ๑ พึงทราบวินิจฉัยในวลาหาสังยุต ดังต่อไปนี้ :- บทว่า วลาหกกายิกา ได้แก่ เทวดาที่ล่องลอยไปในอากาศ ซึ่งเกิดขึ้นในหมู่เทพ นามว่า พลาหกะ. บทว่า สีตวลาหกา ได้แก่ เทวดาพลาหก (เทวาก้อนเมฆ) ที่ทำให้เกิดความเย็น. แม้ในบทที่เหลือ ก็มีนัย (ความหมาย) อย่างเดียวกันนี้แล. จบ อรรถกถาเทสนาสูตรที่ ๑
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka