Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 30 หน้าที่ 63

เล่ม มมร. 30 หน้า 63 ข้อ 99 100 101
อบรมจิตดีแล้วโดยชอบในองค์เป็นเหตุให้ ตรัสรู้ ไม่ถือมั่นยินดีแล้วในความสละคืน ความถือมั่น ชนเหล่านั้นเป็นผู้สิ้นอาสวะ มีความรุ่งเรือง ปรินิพพานแล้วในโลกนี้. จบปารสูตรที่ ๔ ๕. ปฐมสามัญญสูตร ว่าด้วยสามัญญะและสามัญญผล [๙๙] สาวัตถีนิทาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสามัญญะ (ความเป็นสมณะ) และสามัญญผล (ผลแห่งความเป็นสมณะ) แก่เธอทั้ง หลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น. [๑๐๐] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็สามัญญะเป็นไฉน อริยมรรคอัน ประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล คือ ความเห็นชอบ ฯลฯ ความตั้งใจชอบ นี้เรียก ว่าสามัญญะ. [๑๐๑] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็สามัญญผลเป็นไฉน คือ โสดาปัตติผล สกทาคามิผล อนาคามิผล อรหัตผล นี้เรียกว่าสามัญญผล. จบปฐมสามัญญสูตรที่ ๕
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka