พระไตรปิฎก

พลกรณียวรรควรรณนาที่ ๑๑ อรรถกถาปฐมพลกรณียสูตร พึงทราบวินิจฉัยใน พลกรณียวรรค. บทว่า พลกรณียา ได้แก่ การงานมีการวิ่ง การกระโดด การก้ม และการหว่านเป็นตัน พึงทำด้วยกําลังขาและกําลังแขน. บทว่า สีเล ปติฎฺาย ได้แก่ ตั้งอยู่ในจตุปาริสุทธิศีล บทว่า อฏงฺคิกํ มคฺคํ ได้แก่ อริยมรรคกับวิปัสสนา. จบอรรถกถาปฐมพลกรณียสูตรที่ ๑ ๒. ทุติยพลกรณียสูตร * อาศัยศีล เจริญอริยมรรคมีการาจำกัดราคะ [๒๖๖] สาวัตถีนิทาน. ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การงานที่จะพึงทำ ด้วยกำลังอย่างใดอย่างหนึ่ง อันบุคคลทำอยู่ ทั้งหมดนั้น อันบุคคลอาศัย แผ่นดิน ดำรงอยู่บนแผ่นดิน จึงทำได้ การงานที่จะพึงทำด้วยกำลังเหล่านี้ อันบุคคลย่อมกระทำได้ด้วยอาการอย่างนี้ แม้ฉัดใด ภิกษุอาศัยศีล ตั้งอยู่ ในศีลแล้ว จึงเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ กระทำให้มากซึ่ง อริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ ฉันนั้นเหมือนกัน. * สูตรที่ ๒ - ๔ ไม่มีอรรถกถา