Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 3 หน้าที่ 977

เล่ม มมร. 3 หน้า 977 ข้อ 115 116
บทภาชนีย์ ติกนิสสัคคิยปาจิตตีย์ [๑๑๕] แลกเปลี่ยน ภิกษุสำคัญว่าแลกเปลี่ยน เป็นนิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ แลกเปลี่ยน ภิกษุสงสัย เป็นนิสสัคคีย์ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ แลกเปลี่ยน ภิกษุสำคัญว่าไม่ได้เเลกเปลี่ยน เป็นนิสสัคคีย์ ต้อง อาบัติปาจิตตีย์ ทุกกฏ ไม่ได้แลกเปลี่ยน ภิกษุสำคัญว่าแลกเปลี่ยน ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่ได้แลกเปลี่ยน ภิกษุสงสัย ต้องอาบัติทุกกฏ ไม่ต้องอาบัติ ไม่ได้เเลกเปลี่ยน ภิกษุสำคัญว่าไม่ได้เเลกเปลี่ยน ไม่ต้องอาบัติ. อนาปัตติวาร [๑๑๖] ภิกษุถามราคา ๑ ภิกษุบอกแก่กัปปิยการกว่า ของสิ่งนี้ ของเรามีอยู่ แต่เราต้องการของสิ่งนี้และของสิ่งนี้ ดังนี้ ๑ ภิกษุวิกล- จริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล. โกสิยวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ นิสสัคคิยปาจิตตีย์ วรรคที่ ๒ จบ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka