พระไตรปิฎก

ย่อมฆ่าตนเหมือนฆ่าผู้อื่น เพราะความทะยานอยาก ในโภคะ. ๑๒. นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มี ราคะเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศ- จากราคะ จึงเป็นของมีผลมาก นาทั้งหลายมีหญ้า เป็นโทษ หมู่สัตว์ก็มีโทสะเป็นโทษฉะนั้นแล ทาน ที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโทสะ จึงมีผลมาก นาทั้ง- หลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีโมหะเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจากโมหะจึงมีผล มาก นาทั้งหลายมีหญ้าเป็นโทษ หมู่สัตว์นี้ก็มีความ อยากเป็นโทษ ฉะนั้นแล ทานที่ให้ในท่านผู้ปราศจาก ความอยาก จึงมีผลมาก. จบตัณหาวรรคที่ ๒๔