พระไตรปิฎก

จันทาภะ. ยังก่อน. ฉันกำลังเรียน. เขาบรรลุพระอรหัตโดย ๒-๓ วันเท่านั้น ในเวลาที่พวกพราหมณ์ มาถามแล้ว กล่าวว่า " ท่านทั้งหลายจงไปเถิด. เดี๋ยวนี้ฉันเป็นผู้มีธรรม เครื่องไม่ไปเสียแล้ว." ภิกษุทั้งหลาย กราบทูลแด่พระตถาคตว่า " พระเจ้าข้า ภิกษุนี้ กล่าวคำไม่จริง ย่อมพยากรณ์พระอรหัตผล." พระขีณาสพกล่าวแต่คำจริง พระศาสดาตรัสว่า " ภิกษุทั้งหลาย บัดนี้ จันทาภะบุตรของเรา มีอาสวะสิ้นแล้ว ย่อมกล่าวแต่คำจริงเท่านั้น " ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถา นี้ว่า:- ๓๐. จนฺทํว วิมลํ สุทฺธํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ นนฺทิภวปริกฺขีณํ ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณํ. " เราเรียกผู้บริสุทธิ์ ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว มีภพ เครื่องเพลิดเพลินสิ้นแล้ว เหมือนพระจันทร์ ที่ ปราศจากมลทินนั้นว่า เป็นพราหมณ์." แก้อรรถ บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า วิมลํ ได้แก่ เว้นแล้วจากมลทินมี หมอกเป็นต้น. บทว่า สุทฺธํ ได้แก่ ไม่มีอุปกิเลส. บทว่า วิปฺปสนฺนํ ได้แก่ มีจิตผ่องใสแล้ว. บทว่า อนาวิลํ ได้แก่ เว้นแล้วจากมลทินมีกิเลสเป็นต้น.