พระไตรปิฎก

วันนี้ ความทะยานอยากในภูเขาทองประมาณ ๘๐ ศอก และในบุตร ทั้งหลายของท่านมีอยู่หรือ ?" พระชฎิล. ผู้มีอายุ ตัณหาหรือมานะในภูเขาทองและบุตรเหล่านั้น ของผม ย่อมไม่มี. ภิกษุเหล่านั้น จึงกล่าวว่า " พระชฎิลเถระนี้ พูดไม่จริง พยากรณ์ พระอรหัตผล." พระศาสดาทรงสดับคำของภิกษุเหล่านั้นแล้ว ตรัสว่า " ภิกษุ ทั้งหลาย ตัณหาหรือมานะในภูเขาทองและบุตรเหล่านั้นของบุตรของเรา ย่อมไม่มี" ดังนี้แล้ว เมื่อจะทรงแสดงธรรม จึงตรัสพระคาถานี้ว่า :- ๓๓. โยธ ตณฺหํ ปหนฺตฺวาน อนาคาโร ปริพฺพเช ตณฺหาภวปริกฺขีณํ ตมหํ พฺรูมิ พฺราหฺมณํ. " ผู้ใด ละตัณหาในโลกนี้ได้แล้ว เป็นผู้ไม่มี เรือน เว้นเสียได้, เราเรียกผู้นั้น ซึ่งมีตัณหาและ ภพอันสิ้นแล้วว่า เป็นพราหมณ์." แก้อรรถ พึงทราบเนื้อความแห่งพระคาถานั้นว่า :- ผู้ใดละตัณหาอันเป็นไปในทวาร ๖ ในโลกนี้เสียได้ เป็นผู้ไม่มี ความต้องการอยู่ครองเรือน ชื่อว่า เป็นผู้ไม่มีเรือน เว้นเสียได้ เราเรียก ผู้ชื่อว่า มีตัณหาและภพอันสิ้นแล้ว เพราะความที่ตัณหาและภพเป็นของ สิ้นแล้วนั้น ว่าเป็นพราหมณ์. ในกาลจบเทศนา ชนเป็นอันมากบรรลุอริยผลทั้งหลาย มีโสดา-