พระไตรปิฎก

ไม่หวั่นไหวในอุทธัจจะ ๑ จิตไม่ยินดียิ่ง ชื่อว่า อาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในราคะ ๑ จิตไม่ผลัก ออกชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในพยาบาท ๑ จิตที่ไม่เกี่ยวเกาะ ชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่น- ไหวในทิฏฐิ ๑ จิตที่ไม่ผูกพัน ชื่อว่าอาเนญชะ เพราะ ไม่หวั่นไหวในฉันทราคะ ๑ จิตที่หลุดพ้น ชื่อว่า อาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในกามราคะ ๑ จิตที่ ไม่พัวพัน ชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวใน กิเลส ๑ จิตที่ไม่มีเขตแดนเป็นต้น ชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในเขตแดนคือกิเลส ๑ จิตที่มี อารมณ์เป็นหนึ่ง ชื่อว่าอเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหว ในกิเลสต่าง ๆ ๑ จิตที่ศรัทธากำกับแล้ว ชื่อว่าอา- เนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในอสัทธิยะ (ความไม่มี ศรัทธา) ๑ จิตที่วริยะกำกับแล้ว ชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในโกสัชชะ ๑ จิตที่สติกำกับแล้ว ชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในปมาทะ ๑ จิตที่ สมาธิกำกับแล้ว ชื่ออาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหว ในอุทธัจจะ ๑ จิตที่ปัญญากำกับแล้วชื่อว่าอาเนญชะ เพราะไม่หวั่นไหวในอวิชชา ๑ จิตที่ถึงความสว่าง แล้ว ชื่อว่าอาเนญสชะ เพราะไม่หวั่นไหวในความมืด (คืออวิชชา) ๑.