Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 127

เล่ม มมร. 45 หน้า 127 ข้อ 196
ชนทั้งหลายผู้ยังไม่เลื่อมใส ย่อมไม่เลื่อมใส และผู้เลื่อมใสบางพวกย่อมเป็น อย่างอื่นไป. พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้แล้ว ในพระสูตรนั้น พระผู้มี- พระภาคเจ้าตรัสคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า ผู้ทำลายสงฆ์ต้องไปเกิดในอบาย ตกนรกตั้งอยู่ตลอดกัป ผู้มีความยินดีใน พวก ตั้งอยู่ในอธรรม ย่อมเสื่อมจากธรรม อันเกษมาจากโยคะ ผู้นั้นครั้นทำลายสงฆ์ ผู้พร้อมเพรียงกันแล้ว ย่อมหมกไหม้อยู่ ในนรกตลอดกัป. เนื้อความแม้นี้พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้า ได้สดับมาแล้ว ฉะนั้นแล. จบเภทสูตรที่ ๘ อรรถกถาเภทสูตร ในเภทสูตรที่ ๘ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า เอกธมฺโม ได้แก่ ความตั้งขึ้นของพระสูตรนี้เป็นไฉน. คือ อตฺถุปฺปตฺติโก (มีเรื่องเกิดขึ้น). ความย่อในข้อนั้นมีดังต่อไปนี้. มีเรื่องว่า พระเทวทัต ชักชวนพระเจ้าอชาตศัตรูให้ถือผิด ให้ฆ่า พระเจ้าพิมพิสารผู้เป็นพระชนกของพระองค์บ้าง ชักชวนนายขมังธนูให้ฆ่าบ้าง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka