พระไตรปิฎก

ถามว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า ชื่อว่าตถาคต เพราะเสด็จไปเหมือนอย่าง นั้นเป็นอย่างไร. ตอบว่า พระพุทธเจ้าทั้งหลายมีพระวิปัสสีเป็นต้น ซึ่งประสูติ เดี๋ยวนั้น ครั้นประดิษฐานพระบาททั้งสองเสมอกันบนแผ่นดิน แล้วทรงหัน พระพักตร์ไปทางทิศอุดร ย่างพระบาท ๗ ก้าวอย่างใด แม้พระผู้มีพระภาคเจ้า ของเราทั้งหลาย ก็เสด็จไปเหมือนอย่างนั้น เพราะเหตุนั้น จึงชื่อว่า ตถาคต. สมดังที่ท่านกล่าวไว้ว่า มุหุตฺตาชโต จ ควมฺปติ ยถา สเมหิ ปาเทหิ ผุสี วสุนฺธรํ โส วกฺกมิ สตฺต ปทานิ โคตใน เสตํว ฉตฺตํ อนุธารยุํ มรู คนฺตวาน โส สตฺต ปทานิ โคตโม ทิสา วิโลเกสิ สมา สมนฺตโต อฏฺงฺคุเปตํ คิรมพฺภุทีรยิ สีโห ยถา ปุพฺพตมุทฺนิฏฺิโต พระพุทธเจ้าพระนามว่า ควัมปติ ประสูติในบัดเดี๋ยวนั้น ทรงเหยียบแผ่นดิน ด้วยพระบาททั้งคู่เสมอกัน ฉันใด พระ โคดมนั้น ก็ฉันนั้น ทรงย่างพระบาทได้ ๗ ก้าว หมู่เทพพากันกั้นเศวตฉัตร ครั้นพระ- องค์เสด็จไปได้ ๗ ก้าวแล้ว ทรงหยุด เหลียวแลดูทิศสม่ำเสมอกันโดยรอบ ทรง เปล่งพระวาจาประกอบด้วยองค์ ๘ เหมือน ราชสีห์ยืนอยู่บนยอดเขาฉะนั้น.