พระไตรปิฎก

ดังนี้ ให้เป็นไปแล้ว ณ บาทมูลของพระทีปังกรทศพลว่าเราข้ามโลก พร้อมทั้งเทวโลกแล้ว จักยังสัตว์ให้ข้ามบ้าง เราพ้นแล้วจักยังสัตว์ให้พ้นบ้าง เราฝึกแล้ว จักให้สัตว์ฝึกบ้าง เราปลอดโปร่งแล้ว จักให้สัตว์ปลอดโปร่งบ้าง เราปรินิพพานแล้ว จักให้สัตว์ปรินิพพานบ้าง ดังนี้. สมดังที่ท่านกล่าวไว้ว่า กิมฺเม เอเกน ติณฺเณน ปุริเสน ถามทสฺสินา สพฺพญฺญุตํ ปาปุณิตฺวา สนฺตาเรสฺสํ สเทวกํ อิมินา เม อธิกาเรน ปุริเสน ถามทสฺสินา สพฺพญฺญุตํ ปาปุณิตฺวา ตาเรมิ ชนตํ พหุํ สํสารโสตํ ฉินฺทิตฺวา วิทฺธํเสตฺวา ตโย ภเว ธมฺมนาวํ สมารุยฺห สนฺตาเรสฺสํ สเทวกํ กิมฺเม อฺาตเวเสน ธมฺมํ กจฺจิกเตนิธ สพฺพญฺญุตํ ปาปุณิติวา พุทฺโธ เหสฺสํ สเทวเก เราบรรลุความเป็นพระสัพพัญญูแล้ว ประโยชน์อะไร ด้วยเราผู้เป็นบุรุษมีกำลัง ใจ จะข้ามไปผู้เดียว จักยังมนุษย์พร้อม ทั้งเทวดาให้ข้ามบ้าง. เราบรรลุความเป็นสัพพัญญูแล้ว เป็นบุรุษมีกำลังใจด้วยกุศลของเรานี้ จะ ให้ชนเป็นอันมากข้ามบ้าง. เราตัดกระแสสงสารได้แล้ว กำจัด ภพ ๓ ได้แล้ว ขึ้นสู่เรือ คือ พระธรรม ได้แล้ว จักให้มนุษย์พร้อมด้วยเทวดาข้าม บ้าง.