Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 45 หน้าที่ 678

เล่ม มมร. 45 หน้า 678 ข้อ 287
คฤหัสถ์และบรรพชิตทั้งหลาย ต่าง- อาศัยกันและกัน ๒ ฝ่าย ย่อมยังสัท- ธรรมอันเกษมจากโยคะอย่างยอดเยี่ยม ให้ สำเร็จ (คือ) บรรพชิตทั้งหลายย่อม ปรารถนาเฉพาะจีวร บิณฑบาต ที่นอน ที่นั่ง และคิลานปัจจัย อันเป็นเครื่อง บรรเทาเสียซึ่งอันตรายจากคฤหัสถ์ทั้งหลาย ส่วนคฤหัสถ์ทั้งหลายผู้อยู่ครองเรือน อาศัยพระอริยบุคคลผู้ปฏิบัติชอบแล้วเชื่อ- ถือซึ่งถ้อยคำของพระอรหันต์ทั้งหลาย มี ปกติเพ่งพินิจด้วยปัญญาอันบริสุทธิ์ดี ประพฤติธรรมอันเป็นทางไปสู่สุคติใน ศาสนานี้ ปกติเพลิดเพลิน เป็นผู้ใคร่ กามบันเทิงอยู่ในเทวโลก. จบพหุการสูตรที่ ๘ อรรถกถาพหุการสูตร ในพหุการสูตรที่ ๘ พึงทราบวินิจฉัยดังต่อไปนี้ :- บทว่า พฺราหฺมณคฺคหปติกา ได้แก่ ผู้เป็นทั้งพราหมณ์ เป็นทั้ง คหบดี. ทุกจำพวกเมื่อครองเรือน ยกเว้นพวกพราหมณ์ พึงทราบว่า ชื่อว่า เป็นคหบดี ในที่นี้. บทว่า เย เท้าความถึงผู้ที่อ้างมาโดยไม่แน่นอน. บทว่า เต เป็นทุติยาวิภัตติพหุวจนะ. ก็ในข้อนี้มีเนื้อความย่อดังต่อไปนี้ว่า ดูก่อน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka