Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 46 หน้าที่ 7

เล่ม มมร. 46 หน้า 7 ข้อ 294
หากจะมีคำถามว่า เพราะเหตุไร คัมภีร์นี้ซึ่งเกลื่อนกล่นไปด้วยคาถานับร้อย ประกอบด้วยเคยยะและเวยยากรณะ จึงได้ ชื่อว่า สุตตนิบาต เล่า ? ตอบว่า ที่เรียกว่าสูตร เพราะพระ- พุทธเจ้าตรัสไว้ดีแล้ว เพราะไหลออกซึ่ง ประโยชน์ทั้งหลาย เพราะเป็นเครื่องต้านทาน ไว้ เพราะไข และเพราะแสดงออกซึ่งอรรถ ทั้งหลายด้วยดี นิบาตนี้ อันพระธรรมสังคาห- กาจารย์เจ้าทั้งหลาย รวบรวมพระสูตร ทั้งหลายเห็นปานนั้น แล้วย่อลงไว้โดย ประการนั้นๆ ฉะนั้น จึงได้ชื่อว่า สุตตนิบาต. อนึ่ง พระสูตรแม้ทั้งหมด โดย กำหนดแล้วก็เป็นพระดำรัสของพระพุทธเจ้า ผู้คงที่ และคัมภีร์นี้เป็นการรวบรวม พระสูตรเหล่านั้น เพราะฉะนั้น จึงได้ชื่อว่า สุตตนิบาต เพราะไม่มีลักษณะพิเศษที่เป็น เครื่องหมายให้เรียกชื่อเป็นอย่างอื่นไปได้. ก็สุตตนิบาตนี้ ซึ่งได้รับการตั้งชื่ออย่างนี้. เมื่อว่าโดยวรรคแล้วก็มี ๕ วรรค คือ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka