พระไตรปิฎก

อันงามให้เป็นเครื่องปกปิดแล้ว มักประพฤติ แล่นไป ประทุษร้ายตระกูล เป็นผู้คะนอง มีมายา ไม่สำรวม เป็นคนแกลบ บุคคลนั้น แลชื่อว่า เป็นสมณะผู้ประทุษร้ายมรรค อย่างยิ่งด้วยวัตตปฏิรูป. ก็พระอริยสาวกผู้ได้สดับ มีปัญญา ทราบสมณะเหล่านั้นทั้งหมดว่าเป็นเช่นนั้น เห็นแล้วอย่างนี้ ย่อมไม่ยังศรัทธาของคฤหัสถ์ ผู้ทราบชัดสมณะเหล่านี้ให้เสื่อม จะพึง กระทำสมณะผู้ไม่ถูกโทษประทุษร้าย ให้ เสมอด้วยสมณะผู้ถูกโทษประทุษร้าย จะพึง กระทำสมณะผู้บริสุทธิ์ ให้เสมอด้วยสมณะ ผู้ไม่บริสุทธิ์ อย่างไรได้. จบจุนทะสูตรที่ ๕ อรรถกถาจุนทสูตร จุนทสูตรเริ่มด้วยคาถาว่า ปุจฺฉามิ มุนึ ปหุตปญฺํ ดังนี้ :- มีอุบัติอย่างไร ? โดยสังเขปก่อน ในอุบัติ ๔ อย่าง อันต่างเพราะ อัชฌาสัยของตน เพราะอัชฌาสัยของคนอื่น เพราะอุบัติแห่งเรื่อง และเพราะ อำนาจแห่งการถาม สูตรนี้มีอุบัติเพราะอำนาจแห่งการถาม.