Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 46 หน้าที่ 399

เล่ม มมร. 46 หน้า 399 ข้อ 309
ในโลกนี้ใครเล่าข้ามโอฆะได้ ใน โลกนี้ใครเล่าข้ามอรรณพได้ ใครย่อมไม่ จมลงในอรรณพที่ลึกซึ้ง ไม่มีที่พึ่ง ไม่มี ที่ยึดเหนี่ยว. ผู้ถึงพร้อมแล้วด้วยศีล มีปัญญา มี ใจตั้งมั่นดีแล้ว มีความหมายรู้ ณ ภายใน มีสติทุกเมื่อ ย่อมข้ามพ้นโอฆะที่ข้ามได้ แสนยาก ผู้นั้นเว้นจากกามสัญญา ล่วง สังโยชน์ทั้งปวงเสียได้ มีความเพลิดเพลิน และภพหมดสิ้นแล้ว ย่อมไม่จมลงในอรรณพ คือ สงสารอันลึก. เชิญท่านทั้งหลาย ดูพระผู้มีพระ- ภาคเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีพระปัญญาลึกซึ้ง ผู้ทรงแสดงเนื้อความละเอียด ไม่มีความ กังวล ไม่ข้องแล้วในกามภพ พ้นวิเศษแล้ว ในอารมณ์ทั้งปวง ทรงดำเนินไปในทางอัน เป็นทิพย์ ทรงแสวงหาคุณอันใหญ่ เชิญท่าน ทั้งหลายดู พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ผู้มีพระนามไม่ทราม ผู้ทรงแสดงเนื้อความ ละเอียด ผู้ทรงให้ปัญญา ไม่ข้องแล้วใน
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka