Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 82

เล่ม มมร. 47 หน้า 82 ข้อ 315
ของชนเหล่านี้ เนื้อและโภชนะไม่ชื่อว่า กลิ่นดิบเลย. ความโกรธ ความมัวเมา ความเป็น คนหัวดื้อ ความตั้งอยู่ผิด มายา ริษยา ความยกตน ความถือตัว ความดูหมิ่น และ ความสนิทสนมด้วยอสัตบุรุษทั้งหลาย นี้ชื่อว่า กลิ่นดิบ เนื้อและโภชนะไม่ชื่อว่ากลิ่นดิบ เลย. ชนเหล่าใดในโลกนี้ มีปกติประ- พฤติลามก กู้หนี้มาแล้วไม่ใช้ พูดเสียดสี พูดโกง เป็นคนเทียม เป็นคนต่ำทราม กระทำกรรมหยาบช้า นี้ชื่อว่ากลิ่นดิบของ ชนเหล่านั้น เนื้อและโภชนะไม่ชื่อว่ากลิ่น- ดิบเลย. ชนเหล่าใดในโลกนี้ มีปกติประ- สัตว์ทั้งหลาย ชักชวนผู้อื่นประกอบการ เบียดเบียน ทุศีล ร้ายกาจ หยาบคาย ไม่ เอื้อเฟื้อ นี้ชื่อว่ากลิ่นดิบของชนเหล่านั้น เนื้อและโภชนะไม่ชื่อว่ากลิ่นดิบเลย.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka