Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 126

เล่ม มมร. 47 หน้า 126 ข้อ 318
เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายทำมงคล เช่นนี้แล้ว เป็นผู้ไม่ปราชัยในข้าศึกทุกหมู่ เหล่า ย่อมถึงความสวัสดีในที่ทุกสถาน นี้ เป็นอุดมมงคลของเทวดาและมนุษย์เหล่านั้น. จบมงคลสูตรที่ ๔ อรรถกถามงคลสูตรที่ ๔ คาถาที่ ๑ (มี ๓ มงคล) มงคลสูตร มีคำเริ่มต้นว่า เอวมฺเม สุตํ ดังนี้. ถามว่า พระสูตรนี้ มีเหตุเกิดขึ้นอย่างไร. ตอบว่า พระสูตรนี้ มีเหตุเกิดขึ้นดังต่อไปนี้. ดังได้สดับมา ในชมพูทวีป มหาชนประชุมกันในที่ทั้งหลายมีประตู พระนคร สันถาคาร (ห้องโถง) และที่ประชุมเป็นต้น ในที่นั้น ๆ แม้ให้เงิน และทองแล้ว ก็ชวนกันและกันกล่าวพาหิรกถา มีเรื่องการลักนางสีดาเป็นต้น มีประการต่าง ๆ เรื่องหนึ่ง ๆ กว่าจะจบลง ก็ใช้เวลาถึง ๔ เดือน ในบรรดา พาหิรกถาเหล่านั้น มงคลกถาก็ตั้งขึ้นว่า อะไรหนอแล ชื่อว่า มงคล สิ่งที่เห็น แล้วหรือ ชื่อว่า มงคล. สิ่งที่ฟังแล้วหรือ ชื่อว่า มงคล. สิ่งที่ได้ทราบแล้วหรือ ชื่อว่า มงคล. ใครเล่ารู้จักมงคล.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka