พระไตรปิฎก

อีกประการหนึ่ง บัณฑิตเช่นกับภัณฑะแห่งของหอมมีกฤษณาและ ดอกไม้เป็นต้น บุคคลที่คบบัณฑิตนั้น เป็นเช่นกับด้วยใบไม้ที่ห่อของหอมมี กฤษณาและดอกไม้เป็นต้น ย่อมถึงความเป็นผู้อันวิญญูชนทั้งหลายพึงสรรเสริญ และความเป็นผู้เป็นที่ฟูใจแห่งวิญญูชนทั้งหลาย สมจริงดังที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสไว้ว่า ก็นรชนใดย่อมใช้ใบไม้ห่อกฤษณา แม้ใบไม้ทั้งหลาย มีหอมฟุ้งขจรไปฉันใด การคบนักปราชญ์ก็ฉันนั้น. ก็แม้อกิตติบัณฑิต เมื่อท้าวสักกะจอมเทพประทานพรอยู่ ได้กล่าว อย่างนี้ว่า บุคคลพึงเห็นนักปราชญ์ พึงฟังนัก- ปราชญ์ พึงอยู่ร่วมดับนักปราชญ์ พึงกระทำ การสนทนาปราศรัยกับนักปราชญ์นั้น และ พึงชอบใจในการสนทนากับนักปราชญ์นั้น. (ท้าวสักกะตรัสถามว่า) ดูก่อนกัสสปะ นักปราชญ์ได้ทำอะไร ให้แก่ท่านหรือหนอ ท่านจงบอกถึงเหตุ ดู ก่อนกัสสปะ เพราะเหตุไร ท่านจึงปรารถนา เห็นนักปราชญ์. (อกิตติดาบสทูลสว่า) เพราะนักปราชญ์เป็นผู้มีปัญญาย่อม แนะนำอุบายที่ควรแนะนำ นักปราชญ์นั้น ย่อมประกอบในสิ่งที่เป็นธุระ การแนะนำดี