Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 184

เล่ม มมร. 47 หน้า 184 ข้อ 318
ไม่มีแก่เธอ และตรัสว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุย่อมหวังอานิสงส์ ๔ ประ การ แห่งธรรมทั้งหลายตามที่ตนได้ฟังมา แห่งธรรมทั้งหลายที่ตนแทงตลอด แล้ว ฯลฯ และว่า ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการเหล่านี้ อันภิกษุอบรมแล้ว โดยชอบ ปฏิบัติตามโดยชอบตามกาล ย่อมให้ถึงความสิ้นไปแห่งอาสวะ ทั้งหลายโดยลำดับ. ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ การฟังธรรมตามกาล ๑ ดังนี้เป็นต้น ในพระคาถานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสมงคล ๕ ประการคือ ความคารวะ ๑ ความถ่อมตน ๑ ความสันโดษ ๑ ความเป็นผู้กตัญญู ๑ การฟังธรรมตามกาล ๑ ดังพรรณนามาฉะนี้. ก็ความที่แห่งธรรมเหล่านั้นเป็นมงคล ข้าพเจ้าได้อธิบายให้แจ่มแจ้ง แล้วในมงคลข้อนั้น ๆ นั่นแล. จบการพรรณนาเนื้อความแห่งพระคาถานี้ว่า คารโว จ นิวาโต เป็นต้น คาถาที่ ๘ (มี ๔ มงคล) บัดนี้ พึงทราบวินิจฉัยในมงคลข้อว่า ขนฺตี จ เป็นต้น ดังต่อไปนี้. ความอดทน ชื่อว่า ขันติ.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka