พระไตรปิฎก

[๓๕๙] เราไม่ใช่พราหมณ์ ไม่ใช่ ราชโอรส ไม่ใช่แพศย์หรือใคร ๆ เรา กำหนดรู้โคตรของปุถุชนแล้ว ไม่มีความ- กังวล เที่ยวไปด้วยปัญญาใน เรานุ่งห่ม (ไตรจีวร) สังฆาฏิ ไม่มีเรือน ปลงผมแล้ว มีตนดับความเร่าร้อนแล้ว ไม่คลุกคลีกับด้วย มนุษย์ (มาณพ) ทั้งหลายในโลกนี้ เที่ยว ไปอยู่ ท่านถามถึงปัญหาเกี่ยวด้วยโคตรอัน ไม่สมควรกะเรา. ดูก่อนพราหมณ์ผู้เจริญพวกพราหมณ์ ย่อมถามกับพวกพราหมณ์ด้วยกันว่าท่านเป็น พราหมณ์หรือหนอ ถ้าว่าท่านกล่าวว่าเรา เป็นพราหมณ์ แต่ท่านกล่าวกะเราผู้มิใช่ พราหมณ์ เพราะเหตุนั้น เราขอถามสาวิตรี ซึ่งมีบท ๓ มีอักขระ ๒๔ กะท่าน. พราหมณ์ทูลถามว่า พวกฤๅษี มนุษย์ กษัตริย์ และ พราหมณ์เป็นอันมากในโลกนี้ อาศัยอะไร ได้กำหนดยัญแก่เทวดาทั้งหลาย. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า