พระไตรปิฎก

ข้าแต่พระโคดม ข้าพระองค์ทั้งสอง มีการโต้เถียงกันเพราะการอ้างถึงชาติ ภาร- ทวาชมาณพกล่าวว่า บุคคลเป็นพราหมณ์ เพราะชาติ ส่วนข้าพระองค์กล่าวว่า บุคคล เป็นพราหมณ์เพราะกรรม ข้าแต่พระโคดม ผู้มีพระจักษุขอพระองค์จงทรงทราบอย่างนี้. ข้าพระองค์ทั้งสองนั้นไม่สามารถจะ ให้กันและกันยินยอมได้ จึงพากันมา เพื่อ จะทูลลามพระองค์ ผู้ปรากฏว่า เป็นพระ- สัมพุทธะ. ข้าแต่พระโคดม ข้าพระองค์ทั้งสอง ประณมอัญชลีเข้ามาถวายนมัสการพระองค์ผู้ ปรากฏว่า เป็นพระสัมพุทธะในโลก เหมือน ชนทั้งหลาย ประณมอัญชลีเข้ามาไหว้นมัส- การพระจันทร์อันเต็มดวง ฉะนั้น. ข้าพระองค์ทั้งสองขอทูลถามพระ- โคดมผู้มีพระจักษุ ผู้อุบัติขึ้นดีแล้วในโลกว่า บุคคลเป็นพราหมณ์เพราะชาติหรือเพราะ กรรม ขอพระองค์จงตรัสบอกแก่ข้าพระองค์ ทั้งสองผู้ไม่รู้ด้วยอาการที่ข้าพระองค์ทั้งสอง จะพึงรู้จักพราหมณ์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า ดูก่อนวาเสฏฐะ