Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 625

เล่ม มมร. 47 หน้า 625 ข้อ 388
แต่อายุของอาตมภาพ จักไม่ดำรง อยู่ได้นานในกาลนี้ อาตมภาพจักกระทำ กาละเสียในระหว่างนี้ จักไม่ได้ฟังธรรมของ พระกุมารผู้มีความเพียรไม่มีบุคคลผู้เสมอ เพราะเหตุนั้น อาตมภาพจึงเป็นผู้เร่าร้อนถึง ความพินาศ ถึงความทุกข์. อสิตฤษียังปีติอันไพบูลย์ให้เกิดแก่ เจ้าศากยะทั้งหลายแล้ว ออกจากพระราชวัง ไปประพฤติพรหมจรรย์ เมื่อจะอนุเคราะห์ หลานของตน ได้ให้หลานสมาทานในธรรม ของพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้มีความเพียรไม่มี บุคคลผู้เสมอ แล้วกล่าวว่า ในกาลข้างหน้า เจ้าได้ยินเสียงอัน ระบือไปว่า พุทโธ ดังนี้ไซร้ พระผู้มี- พระภาคเจ้า ได้ทรงบรรลุพระสัมโพธิญาณ แล้ว ย่อมทรงเปิดเผยทางปรมัตถธรรม เจ้า จงไปทูลสอบถามด้วยตนเองในสำนักของ องค์ แล้วประพฤติพรหมจรรย์ในสำนัก พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นเถิด. อสิตฤษีนั้นผู้มีปรกติเห็นนิพพาน อันบริสุทธิ์อย่างยิ่งในอนาคต มีใจเกื้อกูล
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka