Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 801

เล่ม มมร. 47 หน้า 801 ข้อ 419
ก็เป็นคนพาล เป็นคนมีปัญญาต่ำทราม เพราะว่าชนเหล่านี้ทั้งหมดถือมั่นอยู่ในทิฏฐิ. ก็หากว่าชนเหล่านั้นเป็นคนผ่องใส อยู่ในทิฏฐิของตน ๆ จัดว่าเป็นคนมีปัญญา บริสุทธิ์ เป็นคนฉลาด มีความคิดไซร้ บรรดาคนเจ้าทิฏฐิเหล่านั้น ก็จะไม่มีใคร ๆ เป็นผู้มีปัญญาต่ำทราม เพราะว่าทิฏฐิของชน แม้เหล่านั้น ล้วนเป็นทิฏฐิเสมอกัน เหมือน ทิฏฐิของพวกชนนอกนี้. อนึ่ง ชนทั้งสองพวกได้กล่าวกัน และกันว่าเป็นผู้เขลา เพราะความเห็นใด เราไม่กล่าวความเห็นนั้นว่าแท้ เพราะเหตุที่ ชนเหล่านั้น ได้กระทำความเห็นของตน ๆ ว่าสิ่งนี้เท่านั้นจริง (สิ่งอื่นเปล่า) ฉะนั้นแล ชนเหล่านั้น จึงตั้งคนอื่นว่าเป็นผู้เขลา. พระพุทธนิมิตตรัสถามว่า สมณพราหมณ์แต่ละพวก กล่าวทิฏฐิ ใดว่า เป็นความจริงแท้ แม้สมณพราหมณ์ พวกอื่นก็กล่าวทิฏฐินั้นว่า เป็นความเท็จ ไม่จริง สมณพราหมณ์ทั้งหลายมาถือมั่น
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka