พระไตรปิฎก

ไม่กำหนัดยินดี ไม่มีความหวั่นไหว เป็นผู้ เสมอในอารมณ์ทั้งปวง. ธรรมชาติเครื่องปรุงแต่งอะไร ๆ ย่อม ไม่มีแก่ผู้ไม่หวั่นไหว ผู้รู้แจ้ง ผู้นั้นเว้นแล้ว จากการปรารภมีปัญญาภิสังขารเป็นต้น ย่อม เห็นความปลอดโปร่งในที่ทุกสถาน. มุนีย่อมไม่กล่าวยกย่องตนในบุคคล ผู้เสมอกัน ผู้ต่ำกว่า ผู้สูงกว่า มุนีนั้นเป็น ผู้สงบปราศจากความตระหนี่ ย่อมไม่ยึดถือ ไม่สละธรรมอะไร ๆ ในบรรดาธรรมมีรูป เป็นต้น, จบอัตตทัณฑสูตรที่ ๑๕ อรรถกถาอัตตทัณฑสูตรที่ ๑๕ อัตตทัณฑสูตรมีคำเริ่มต้นว่า อตฺตทณฺฑา ภยํ ชาตํ ดังนี้ พระสูตรนี้มีการเกิดขึ้นอย่างไร ? พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงทราบการทะเลาะกันเพราะเรื่องน้ำของเจ้า ศากยะและเจ้าโกลิยะ ดังได้พรรณนาไว้แล้วในเรื่องการเกิดขึ้นแห่งสัมมา- ปริพพาชนิยสูตร ทรงดำริว่าพวกพระญาติทะเลาะกัน เอาเถิด เราจักห้าม พระญาติเหล่านั้นดังนี้ เสด็จประทับยืน ณ ท่ามกลางเหล่าเสนาทั้งสองฝ่าย แล้วจึงตรัสพระสูตรนี้.