Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 867

เล่ม มมร. 47 หน้า 867 ข้อ 424
ดูก่อนพราหมณ์ พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ศากยบุตรลำดับพระวงศ์ของพระเจ้าโอก- กากราช มีพระรัศมีรุ่งเรือง เป็นนายกของ โลก เสด็จออกผนวชจากพระนครกบิลพัสดุ์ เป็นผู้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง ทรงถึงฝั่งแห่ง ธรรมทั้งปวง ทรงบรรลุอภิญญาและทศพล ญาณครบถ้วน ทรงมีพระจักษุในสรรพธรรม ทรงบรรลุธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่ง ธรรมทั้งปวง ทรงน้อมไปในธรรมเป็นที่สิ้น อุปธิ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นตรัสรู้ แล้วในโลก มีพระจักษุ ทรงแสดงธรรม ท่านจงไปทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์ นั้นเถิด พระองค์จักตรัสพยากรณ์ข้อความ นั้นแก่ท่าน. พราหมณ์พาวรีได้ฟังคำว่า สัมพุทโธ ดังนี้ เป็นผู้มีใจเฟื่องฟู มีความโศกเบาบาง และได้ปีติอันไพบูลย์ พราหมณ์พาวรีนั้นมีใจ ชื่นชมเบิกบาน เกิดความโสมนัส จึงถาม เทวดานั้นว่า พระโลกนาถประทับอยู่ใน คามนิคมหรือในชนบทไหน ข้าพเจ้าจะพึง
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka