พระไตรปิฎก

เมืองอุชเชนี เมืองโคนัทธะ เมือง เวทิสะ เมืองวนนคร เมืองโกสัมพี เมือง สาเกต เมืองสาวัตถีอันเป็นเมืองอุดม เมือง เสตัพยะ เมืองกบิลพัสดุ์ เมืองกุสินารามัน- ทิรสถาน (เมืองมันทิระ) เมืองปาวา เมือง โภคนคร เมืองเวสาลี เมืองราชคฤห์ และ ปาสาณกเจดีย์อันเป็นรมณียสถานที่น่า รื่นรมย์ใจ. พราหมณ์มาณพทั้งหลายพากันยินดี ได้รีบด่วนขึ้นสู่เจติยบรรพต เหมือนบุคคลผู้ กระหายน้ำ ยินดีน้ำเย็น เหมือนพ่อค้ายินดี ลาภใหญ่ และเหมือนบุคคลถูกความร้อน แผดเผายินดีร่มเงา ฉะนั้น. ก็ในสมัยนั้นพระผู้มีพระภาคเจ้า อัน ภิกษุสงฆ์แวดล้อมแล้ว ทรงแสดงธรรมแก่ ภิกษุทั้งหลายอยู่ ประหนึ่งราชสีห์บันลืออยู่ ในป่า ฉะนั้น. อชิตมาณพได้เห็นพระสัมมาสัมพุทธ- เจ้ามีพระรัศมี เรื่อเรืองเหลืองอ่อน ถึงความ บริบูรณ์ดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ ลำดับนั้น