Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 930

เล่ม มมร. 47 หน้า 930 ข้อ 432
เหมกปัญหาที่ ๘ ว่าด้วยเรื่องกำจัดตัณหา [๔๓๒] เหมกมาณพทูลถามปัญหาว่า (ก่อนแต่ศาสนาของพระโคดม) อาจารย์เหล่าใดได้พยากรณ์ลัทธิของตนแก่ ข้าพระองค์ ในกาลก่อนว่า เหตุนี้ได้เป็นมา แล้วอย่างนี้ ๆ จักเป็นอย่างนี้ ๆ คำพยากรณ์ ทั้งหมดของอาจารย์เหล่านั้น ไม่ประจักษ์ แก่ตน คำพยากรณ์ทั้งหมดนั้น เป็นเครื่อง ทำความตรึกให้ทวีมากขึ้น (ข้าพระองค์ไม่ ยินดีในคำพยากรณ์นั้น) ข้าแต่พระองค์ผู้ เป็นมุนี ขอพระองค์จงตรัสบอกธรรมเป็น เครื่องกำจัดตัณหา อันซ่านไปในอารมณ์ ต่าง ๆ ในโลกแก่ข้าพระองค์เถิด. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนเหมกะ ชนเหล่าใดได้รู้ทั่วถึง บท คือ นิพพาน อันไม่แปรผัน เป็นที่บรรเทา ฉันทราคะในรูปที่ได้เห็น เสียงที่ได้ฟัง และ สิ่งที่ได้ทราบ อันน่ารัก ณ ที่นี้ เป็นผู้มีสติ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka