พระไตรปิฎก

โปสาลปัญหาที่ ๑๔ ว่าด้วยภูมิที่ตั้งปัญญา [๔๓๘] โปสาลมาณพทูลถามปัญหาว่า ข้าพระองค์มีความต้องการด้วยปัญ- หา จึงได้มาเฝ้าพระองค์ พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงอ้างสิ่งที่ล่วงไปแล้ว (พระปรีชา ญาณในกาลอันเป็นอดีต) ไม่ทรงหวั่นไหว ทรงตัดความสงสัยได้แล้ว ทรงบรรลุถึงฝั่ง แห่งธรรมทั้งปวง ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้ศากยะ ข้าพระองค์ขอทูลถามถึงญาณของ บุคคลผู้มีความสำคัญในรูปก้าวล่วงเสียแล้ว ละรูปกายได้ทั้งหมด เห็นอยู่วาไม่มีอะไร น้อยหนึ่งทั้งภายในและภายนอก บุคคลเช่น นั้นควรแนะนำอย่างไร. พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสพยากรณ์ว่า ดูก่อนโปสาละ พระตถาคตทรงรู้ยิ่ง ซึ่งภูมิเป็นที่ตั้ง แห่งวิญญาณทั้งปวง ทรงทราบบุคคลนั้นผู้ยัง ดำรงอยู่ ผู่น้อมไปแล้วในอากิญจัญญายตน- สมาบัติเป็นต้น ผู้มีอากิญจัญญายตนสมาบัติ