Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 977

เล่ม มมร. 47 หน้า 977 ข้อ 444
สูตร ๑๐. ปุราเภทสูตร ๑๑. กลหวิวาทสูตร ๑๒. จูฬวิยูหสูตร ๑๓. มหาวิยูหสูตร ๑๔. ตุวฏกสูตร ๑๕. อัตตทัณฑสูตร ๑๖. สารี- ปุตตสูตร วรรคที่ ๕ นี้รวมพระสูตรได้ ๑๖ สูตร พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงจำแนกไว้ดี แล้วในวรรคที่ ๔ บัณฑิตทั้งหลายกล่าว วรรคที่ ๔ นั้นว่า อัฏฐกวรรค. วรรคที่ ๕ พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ประเสริฐใน คณะ ประทับอยู่ ณ ปาสาณกเจดีย์อัน ประเสริฐ อันบุคคลตกแต่งไว้ดีแล้ว ใน มคธชนบทเป็นรัมณียสถาน เป็นประเทศอัน สวยงาม เป็นที่อยู่อาศัยแห่งบุคคลผู้มีบุญ อันได้กระทำไว้แล้ว. อนึ่ง ได้ยินว่า พระผู้มีพระภาคเจ้า อันพราหมณ์ ๑๖ คน ทูลถามปัญหาแล้ว ได้ทรงประกาศประทานธรรมกะชนทั้งสอง พวกผู้มาประชุมกันเต็มที่ ณ ปาสาณกเจดีย์ ในบริษัทประมาณ ๑๒ โยชน์ เพราะการ ถามโสฬสปัญหา.
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka