Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 47 หน้าที่ 981

เล่ม มมร. 47 หน้า 981 ข้อ 444
นิคมกถา ด้วยเหตุเพียงเท่านี้ คำใดที่ท่านกล่าวไว้แล้วว่า ข้าพเจ้าทั้งหลายจักไหว้พระรัตนตรัย ผู้สูงสุดกว่าผู้ที่ควรไหว้ทั้งหลาย จักกระทำ การพรรณนาความแห่งสุตตนิบาต อันพระ- คือตัณหาได้แล้ว ผู้ทรงแสวงหาวิธีรื้อถอน สัตว์ออกจากโลก ตรัสไว้แล้วในขุททกนิกาย. เป็นอันได้กระทำการพรรณหาความแห่งสุตตนิบาตอันมีสูตร ๗๐ สูตร มีอุรคสูตรเป็นต้น สงเคราะห์ลงใน ๕ วรรค มีอุรควรรคเป็นต้น ในข้อนี้ ด้วยเหตุนั้นท่านจึงกล่าวคำนั้นว่า กุศลใด อันข้าพเจ้าผู้กระทำการ พรรณนาความแห่งสุตตนิบาตนี้ ผู้ใคร่เพื่อ ความตั้งมั่นแห่งพระสัทธรรม เพราะอานุ- ภาพแห่งกุศลนั้น ขอชนนี้จงถึงความเจริญ งอกงามไพบูลย์ในธรรม อันพระอริยะ ประกาศไว้แล้วโดยเร็วเถิด. พึงทราบว่า มีภาณวารประมาณ ๔๔ ภาณวาร โดยประมาณแห่งปริยัติ. อรรถกถาสุตตนิบาตชื่อปรมัตถโชติกานี้ อันพระเถระมีชื่อซึ่งครูทั้งหลายตั้งไว้
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka