พระไตรปิฎก

เนรมิตเป็นส่วนสัด เมื่อส่องแสงก็สว่างโดยรอบ ทั้งสี่ทิศ เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีวรรณะเช่นนี้ เพราะบุญอะไร ผลนี้จึงสำเร็จแก่ท่าน อนึ่ง โภคะ ทุกอย่างที่น่ารักจึงเกิดแก่ท่าน. ดูก่อนเทพผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามท่าน ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ ท่านได้ทำบุญอะไรไว้ เพราะ บุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และ วรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทวดาถูกพระโมคคัลลานะถามแล้ว ดีใจ ครั้นแล้วก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ในชาติก่อน ครั้งเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ใน มนุษยโลก ดีฉันได้เห็นภิกษุผู้ลำบากกายกระหายน้ำ จึงขวนขวายถวายน้ำฉัน ท่านผู้ใดและขวนขวายได้ถวาย น้ำฉันแก่ภิกษุผู้ลำบากกาย กระหายน้ำมา แม่น้ำ หลายสาย มีน้ำเยือกเย็น มีสวนไม้มาก มีบุณฑริก บัวขาวมาก ย่อมเกิดมีแก่ผู้นั้น แม่น้ำหลายสาย ย่อมเรียงรายไหลล้อมรอบวิมานนั้นเป็นประจำ แม่น้ำ ทั้งหลายลาดด้วยทราย มีน้ำเย็นสนิท มีต้นมะม่วง ต้นสาละ ต้นหมากหอม ต้นชมพู่ ต้นราชพฤกษ์ และต้นแคฝอยที่ออกดอกสะพรั่ง ผู้ทำบุญไว้ย่อมได้ วิมานชั้นดีเยี่ยม ที่ประกอบด้วยภูมิภาคเช่นนั้น สง่างามหนักหนา นี้เป็นวิบากแห่งกรรมนั้นทั้งนั้น