พระไตรปิฎก

เวลาใกล้รุ่งของคืนนั้น นางก็ตายไปบังเกิดในวิมานทอง สิบสองโยชน์ ภพดาวดึงส์เหมือนหลับแล้วตื่นขึ้น. ครั้งนั้น ท่านพระมหาโมคคัลลาน- เถระเที่ยวเทวจาริกเข้าไปหาโดยนัยที่กล่าวแล้วในหนหลัง ถามว่า ดูก่อนเทพธิดา ท่านมีวรรณะงาม ส่องแสง สว่างไปทุกทิศ ประหนึ่งดาวประกายพรึก เพราะ บุญอะไร วรรณะของท่านจึงเป็นเช่นนี้ เพราะบุญ อะไร ผลนี้จึงสำเร็จแก่ท่าน และโภคะทุกอย่างที่ น่ารักจึงเกิดแก่ท่าน. ดูก่อนเทพีผู้มีอานุภาพมาก อาตมาขอถามท่าน เพราะบุญอะไร ท่านจึงมีอานุภาพรุ่งเรืองอย่างนี้ และวรรณะของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทวดานั้นดีใจ ถูกท่านพระโมคคัลลานะถาม แล้ว ก็พยากรณ์ปัญหาของกรรมที่มีผลอย่างนี้. จึง กล่าวตอบว่า ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่มนุษย์ ในชาติก่อน ในมนุษยโลก ดีฉันได้เห็นพระพุทธเจ้า ผู้ปราศจาก กิเลสดุจธุลีผ่องใสไม่มัวหมอง เลื่อมรสแล้ว ไม่ต้อง การงาอีกละ จึงรวบรวมทักษิณาไทยธรรม คืองา ถวายเห็นทาน แด่พระพุทธเจ้าผู้เป็นทักขิไณยบุคคล ด้วยมือตนเอง. เพราะบุญนั้น วรรณะของดีฉันจึงเป็นเช่นนั้น เพราะบุญนั้น ผลนี้จึงสำเร็จแก่ดิฉัน และโภคะ