พระไตรปิฎก

๒. ลขุมาวิมาน ว่าด้วยลขุมาวิมาน [๑๙] พระมหาโมคคัลลานเถระ ได้ถามเทพธิดาว่า ดูก่อนนางเทพธิดา ท่านผู้มีรัศมีงามยิ่ง ส่อง สว่างไสวไปทุกทิศ ประดุจดาวประกายพรึก ฉะนั้น เพราะบุญอะไรท่านจึงมีวรรณะเช่นนี้ ฯ ล ฯ และรัศมี ของท่านจึงสว่างไสวไปทุกทิศ. เทพธิดานั้น ถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว ดีใจ ก็ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งกรรมที่มีผลอย่างนี้ว่า ครั้งเกิดเป็นมนุษย์ บ้านของดีฉันตั้งอยู่ใกล้ ทางออกประตูบ้านชาวประมง ดีฉันมีใจเลื่อมใสใน พระอริยะผู้ตรงได้ถวายข้าวสุก ขนมสด ผักดอง และ น้ำเครื่องดื่ม เจือด้วยรสต่าง ๆ แก่พระสาวกทั้งหลาย ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ยิ่ง ซึ่งกำลังท่องเที่ยวไปในบ้าน นั้น ประการหนึ่ง ดีฉันได้เข้ารักษาอุโบสถอันประกอบ ด้วยองค์ ๘ ประการ ตลอดวัน ๑๔ ค่ำ ๑๕ ค่ำ ๘ ค่ำ และตลอดปาฏิหาริยปักษ์ เป็นผู้สังวรด้วยดีในศีลทุก เมื่อ เป็นผู้สำรวมและจำแนกทาน จึงได้ครอบครอง วิมานนี้ เป็นผู้เว้นจากปาณาติบาต เว้นขาดจากการ เอาสิ่งของของผู้อื่น ด้วยไถยจิต จากการประพฤติ ล่วงละเมิดในกาม สำรวมจากมุสาวาท และจาก