พระไตรปิฎก

มิใช่น้อย แวดล้อมด้วยหมู่เทพอัปสรพากันลงมาจาก วิมาน จึงมาไหว้อาตมา. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ชลิตา ได้แก่ รุ่งโรจน์โชติช่วงด้วย รัศมีแห่งสรีระผ้าและอาภรณ์เป็นต้นของตน. บทว่า มหาสยา ได้แก่ มีบริวารมาก. บทว่า วิมานโมรุยฺห แปลว่า ลงจากวิมาน. บทว่า อเนกจิตฺตา ได้แก่ ประกอบด้วยความงามหลากหลาย. บทว่า สุเภ แปลว่า ผู้มีคุณอันงาม. บทว่า มมํ แปลว่า อาตมา. เทพธิดานั้น ได้ถูกพระเถระถามอย่างนี้แล้ว จึงกล่าวคาถา ๔ คาถา อีกว่า ท่านเจ้าขา ดิฉันเป็นหญิงจัณฑาล ถูกท่านผู้ เป็นวีรบุรุษส่งไปถวายบังคมพระบาทยุคลของพระ- โคดม ผู้เป็นพระอรหันต์ มีพระเกียรติยศ ครั้นได้ ถวายบังคมพระยุคลบาทแล้ว จุติจากกำเนิดหญิง จัณฑาลไปเข้าถึงวิมาน อันเพรียบพร้อมด้วยสมบัติ ทั้งปวง ในอุทยานนันทนวัน เทพอัปสรพันหนึ่งพากัน มายืนห้อมล้อม ดีฉันเป็นผู้ประเสริฐเลิศกว่าเทพ- อัปสรเหล่านั้น โดยวรรณะ เกียรติยศ และอายุ ดีฉัน ได้กระทำกรรมอันงามมากมาย มีสติสัมปชัญญะ ท่านเจ้าขา ดิฉันมามนุษยโลกครั้งนี้ ก็เพื่อถวาย นมัสการพระมุนีผู้มีกรุณา เจ้าค่ะ. บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า เปสิตา ความว่า หญิงจัณฑาลถูก