Tipitaka

พระไตรปิฎก

ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 48 หน้าที่ 225

เล่ม มมร. 48 หน้า 225 ข้อ 30
ในสวนนันทนวันฉะนั้น ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ก็ดีฉันเข้า มานมัสการท่านผู้มีความกรุณา มีปัญญารู้แจ้งและ ถามถึงความไม่มีโรคภัยด้วย เพราะฉะนั้น ดีฉันมี ใจเลื่อมใสด้วยปีติสุดที่จะหาสิ่งใด ๆ มาเทียบเคียง ได้ ได้ถวายท่อนอ้อยแก่พระคุณเจ้าในครั้งนั้น. จบอุจฉุทายิกาวิมาน อรรถกถาอุจฉุทายิกาวิมาน อุจฉุทายิกาวิมาน มีคาถาว่า โอภาสยิตฺวา ปวึ สเทวกํ ดังนี้ เป็นต้น. อุจฉุทายิกาวิมานนั้นเกิดขึ้นอย่างไร ? บทมีอาทิว่า ภควา ราชคเห วิหรติ ทั้งหมดเช่นเดียวกับที่ได้ กล่าวมาแล้ว ในวิมานเป็นลำดับไป แต่ในที่นี้ต่างกันที่นางถวายอ้อย. นาง ถูกแม่ผัวประหารด้วยตั่งตายในขณะนั้นทันทีแล้ว ไปบังเกิดในสวรรค์ชั้น ดาวดึงส์ ในคืนนั้นเอง นางมาปรนนิบัติพระเถระมีรัศมีรุ่งเรือง ดุจ พระจันทร์และพระอาทิตย์ ยังภูเขาคิชฌกูฏ ให้สว่างไสวไปทั่ว ยืน ประคองอัญชลีไหว้พระเถระอยู่ ณ ส่วนหนึ่ง. ลำดับนั้น พระเถระถาม นางด้วยคาถาเหล่านี้ว่า ท่านยังปฐพีพร้อมด้วยเทวโลกให้สว่างไสวรุ่ง- เรื่องยิ่ง ด้วยสิริ ด้วยวรรณะ ด้วยยศ และด้วยเดชดุจ พระจันทร์ และพระอาทิตย์ ดุจพระพรหมในไตรทศ
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka